Parafia św. Franciszka z Asyżu

Chorzów - Klimzowiec

swiety franciszek kosciol parafia sw franciszek kosciol wnetrze

Parafialny Zespół Caritas

Czym jest Parafialny Zespół Caritas (PZC)?


PZC działa w strukturze Caritas diecezji, korzysta z jej osobowości prawnej (lub z osobowości prawnej parafii przy której został powołany). Posługuje się znakiem i nazwą Caritas.
Jest swoistym „przedłużeniem rąk” Caritas diecezjalnej w parafiach.

Parafialny zespół Caritas to grupa wolontariuszy, pod przewodnictwem księdza proboszcza, bezpośrednio zaangażowanych w działalność charytatywną (prowadzoną w sposób planowy i systematyczny) w parafii. Ich zadaniem jest m.in. realizowanie i koordynowanie (w miarę możliwości i środków) inicjatyw i zadań stawianych przez diecezjalną Caritas oraz zadań pojawiających się w społeczności parafialnej.

W skład wolontariuszy wchodzą: czynni członkowie (regularnie poświęcając swój czas w służbie potrzebującym), członkowie wspierający (oferując systematyczne wsparcie finansowe) oraz sympatycy (pomagają okazjonalnie, służąc np. swoim czasem czy też samochodem) .

Członkowie zespołu pełnią swoją pracę nieodpłatnie (z pobudek chrześcijańskiej miłości bliźniego). W niektórych sytuacjach jednak, nie wyklucza się etatowego zatrudnienia osób. Osoby, które angażują się w działalność Parafialnych Zespołów Caritas to przede wszystkim dojrzali katolicy, którzy chcą służyć innym.

 

Zadania Parafialnego Zespołu Caritas


 

  • Formacja wspólnoty parafialnej w duchu miłosierdzia (propagowanie kultu Bożego Miłosierdzia w powiązaniu z miłosierdziem chrześcijańskim).
  • Rozpoznawanie potrzeb (rozpoznawanie zjawisk i problemów społecznych oraz opracowanie skutecznego sposobu dostrzegania wszystkich potrzebujących).
  • Pomoc ubogim i potrzebującym (pomoc doraźna i długoterminowa w imieniu wspólnoty parafialnej).
  • Troska o różne grupy w parafii, borykające się z problemami materialnymi i duchowymi (osoby starsze i samotne, niepełnosprawne i chore, bezrobotne, bezdomne, ubogie, matki samotnie wychowujące dzieci, dzieci zaniedbane wychowawczo).
  • Wspieranie rodzin ofiar klęsk i katastrof, pomoc dla poszkodowanych.
  • Informacja o sytuacji ubogich na terenie parafii (prowadzona jest ewidencja osób wymagających pomocy).
  • Walka z dyskryminacją osób ubogich.
  • Budowanie kultury solidarności z ubogimi (budowanie „cywilizacji miłości”, poprzez troszczenie się o poszanowanie godności osób ubogich i potrzebujących wsparcia (które przez swoją sytuację nie mają głosu i znaczenia w społeczeństwie)).
  • Formacja religijno-moralna swoich członków w duchu solidarności i miłości społecznej (rekolekcje, spotkania modlitewne czy dyskusje poświęcone chrześcijańskiemu miłosierdziu).
  • Tworzenie specjalistycznych placówek pomocowych (jadłodajnie, kluby seniora, ośrodki dziennego pobytu, punkty wydawania odzieży i żywności, ochronki i przedszkola, placówki kolonijne, poradnie prawne, świetlice dla dzieci).
  • Współpraca z innymi instytucjami charytatywnymi na terenie parafii.
  • Pomoc poza parafią (w sytuacji klęsk żywiołowych).